Idzie Zuch

„Idzie zuch, a wicher dmucha
I do tyłu ciągnie zucha,
Ale zuch się nie przejmuje
Dalej raźno maszeruje.”

Przynależność do Zuchów to nie tylko dobry wstęp do harcerstwa, lecz również  – a może przede wszystkim – dobra zabawa, wspaniałe przygody, rozwój osobowy i odpowiednie wychowanie.

Najmłodszymi członkami Harcerstwa są Zuchy. Dzieci w wieku 6-9 lat, które należą do gromad zuchowych prowadzonych przez harcerzy – drużynowych. Poprzez różnorodne oraz odpowiednio dobrane do wieku gry i zabawy zuchy nabierają dobrych nawyków, które powoli zaczynają tworzyć kręgosłup moralny młodego człowieka. Wszystkie działania wychowawcze odbywają się pośrednio poprzez najbliższą dzieciom formę –  zabawę, która wyrabia odwagę i prawdomówność, karność i zaradność, zręczność, bystrość i opanowanie. Zabawę budzącą ciekawość i chęć poznania otaczającego nas świata. Zabawę przynoszącą dzieciom radość życia, dobro i pogodę ducha. Poprzez wspólne harce dzieci uczą się podstaw współpracy, nawiązywania pozytywnych relacji społecznych i działania w grupie. Tworzą prawdziwe przyjaźnie, które często zostają na całe życie. Dzięki metodycznej i sprawdzonej przez lata pracy drużynowego i przybocznych, dzieci uczą się także dyscypliny, samodzielności i zaradności. Podczas zbiórek , biwaków, obozów gromady zuchowe przeżywają ciekawe przygody a bawiąc się zdobywają sprawności, które rozwijają ich zainteresowania i pomagają w zdobywaniu nowych umiejętności. Poprzez działania w gromadach naturalnie wyrabia się dobre cechy charakteru, szacunku do ludzi, zwierząt i przyrody oraz współżycia i współpracy w zespole. Wspomaga się rozwój fizyczny małego człowieka, podnosi poziom kultury osobistej, duchowej, uczy miłości Boga. Zajęcia rozwijają samodzielność i inicjatywę utrzymują szacunek dla polskości poprzez zapoznawanie dzieci z pięknem i kulturą języka polskiego. Uczą polskich zwyczajów i tradycji a także historii i czerpania wzorców z polskich bohaterów i na tej podstawie zachowań patriotycznych opartych na pozytywnych fundamentach dobra i wspólnoty.

A więc po czym możemy poznać dzielnego Zucha?

  • zuch jest zawsze uśmiechnięty zwłaszcza na zbiorkach,
  • zuch jest zaradny
  • zuch jest odważny,
  • zuch jest obowiązkowy,
  • zuch jest otwarty na świat,
  • zuch jest tolerancyjny,
  • zuch jest zawsze chętny do działania,
  • zuch jest karny, wie co mu wolno, a czego nie,
  • zuch zna prawo zuchowe, potrafi je wcielić w życie,
  • zuch posiada dużą wiedzę w wielu dyscyplinach,
  • zuch jest przyjacielski, zna zasady życia w grupie, potrafi w niej działać,
  • zuch jest samodzielny, dzięki wspólnym biwakom i obozom potrafi sam o siebie zadbać
  • zuch ma olbrzymią wyobraźnię, nie potrzebuje najnowszej technologii by sobie radzić i się świetnie bawić,

A  zatem kogo widzimy po kilku dniach, tygodniach, miesiącach, latach?Wspaniałego człowieka, którego przykłady wciąż poznajemy wśród przedstawianych Wam życiorysów sprzed 100 lat –  Stu Bohaterów Najjaśniejszej Rzeczpospolitej.

„To zuchy to zuchy
co tu dalej kryć
to zuchy to zuchy
dobrze zuchem być